Powr鏒 do

-> strona g堯wna

Dom S豉wejkow闚 w Triawnie

dodany: 01.12.2006 | autor: Natalia Walura


Z czasem staje si coraz bardziej obarczony, nie tyle swoimi 168 latami, co wspomnieniami, gromadzonymi pod zieleniej鉍ym dachem.

Petko S豉wejkow przybywa do Triawny, swej drugiej ojczyzny po Dimitrowden, w roku 1849 i staje si ulubionym nauczycielem m這dych i starych, a nazywa ich or璠ownikami bu貪arszczyzny. Tu 3 lata pniej przygotowuje do druku swe pierwsze ksi嘀ki: Wi頊anka z r騜nych kwiat闚, Zbi鏎 bajek i piewnik, rodzi si w nim poczucie, 瞠 jest poet narodowym trybunem, powo豉nym do obrony idei duchowego i politycznego oswobodzenia swego narodu. Jako niestrudzony zbieracz tw鏎czoci ludowej, S豉wejkow k豉dzie fundamenty pod now bu貪arsk literatur i j瞛yk. W Carewgradzie, na stronach jego pisma Gajda, po raz pierwszy drukiem ukaza si wiersz Christo Botewa Do matki, inne jego pismo, Makedonija obra sobie z kolei Wasyl Lewski.

W letopisie Popa Jowczo, gdzie odnotowane s najwa積iejsze wydarzenia na przestrzeni lat w Triawnie, w okresie Odrodzenia Narodowego wpisana jest data lubu nauczyciela Petka z Irin Rajkow 25 stycznia 1853 roku. W domu, kt鏎y by darem ojca panny m這dej, rodzina S豉wejkow闚 mieszka豉 najd逝瞠j 23 lata.

W nim te wychowa這 si siedmioro ich dzieci m鉅rych, zdolnych stypendyst闚 uczelni w Rosji i zachodniej Europie, nale蕨cych do bu貪arskiej inteligencji okresu powyzwole鎍zego. Wr鏚 nich wybija si zw豉szcza osoba Penczo S豉wejkowa, kt鏎y oka瞠 si pierwszym Bu貪arem nominowanym do Nagrody Nobla za ca這kszta速 tw鏎czoci i wk豉d w kultur narodow.

璕 Paw豉 i Judejskie studnie odsy豉j nas nie tylko do prologu jego poematu Krwawa pie, ale i do miejsc niedaleko Triawny, zwi頊anych ze szczliwym, beztroskim dzieci雟twem w nie豉twych dniach jego kr鏒kiego 篡cia. 砰cia napi皻nowanego nieprzejednan walk z b鏊em i cierpieniem i z nieosi鉚alnymi szczytami poznania i duchowoci. Od po瘸ru i nieub豉galnego czasu w domu zachowanych jest pi耩 autentycznych przedmiot闚 symboli: stoliczek w pokoju, gdzie urodzi si Penczo, wiadek pierwszych przejaw闚 jego talentu, ko這wrotek i nicielnica matki Iriny, strzeg鉍ej ogniska domowego i dwa kosze ruchomej biblioteki Petko S豉wejkowa.

Gdy cz這wiek wejdzie cicho i spokojnie do tego triawne雟kiego domu, poczuje jego niepowtarzaln atmosfer, odkryje jego sekrety, ten z kolei mu zaufa i powierzy co osobistego, co, co mo積a poczu tylko najdelikatniejszymi strunami serca. W Triawnie podtrzymywana jest d逝goletnia tradycja, oryginalny wyraz szacunku dla pami璚i ojca i syna S豉wejkow闚. Ka盥ego wieczora o 22 z wie篡 starego zegara rozbrzmiewa pie Nieroz章czni, do s堯w utworu Penczo S豉wejkowa i ka盥y, kto raz j us造szy, nie mo瞠 ju wyobrazi sobie miasta bez niej. Jednej z wiecznych piosenek Bu貪arii.


r鏚豉:
Tekst pochodzi z broszurki Domu Muzeum Petko i Penczo S豉wejkow闚, jest autorstwa p. Panki Pejkowej
Zdj璚ie pochodzi ze strony: http://www.tourinfo.bg/staticweb/cities/triavna/museums_eng.html