Powr鏒 do

-> strona g堯wna

Kosowo

dodany: 16.08.2005 | autor: ㄆkasz Wieczorek


Wa積e s tylko te dni, kt鏎ych jeszcze nie znamy..., jednak czy te s這wa, pochodz鉍e z piosenki Marka Grechuty, mo積a odnie do obecnej sytuacji w Kosowie? Z pewnoci nie. Bowiem sytuacja jaka jest w tym rejonie Serbii wymaga odwo豉nia si do dni, kt鏎e ju dawno min窸y, a kt鏎e to dni doskonale znamy z kart historii zar闚no tej starszej, opisanej w ksi璕ach, jak i tej nowszej pisanej na bie蕨co przez media.

Tak wi璚 od historii zacznijmy. Kosowo jest obszarem rdzennie zamieszkiwanym przez plemiona s這wia雟kie, kt鏎e osiedli造 si tam w VI wieku n.e. w czasie swojej w璠r闚ki z p馧nocy na P馧wysep ba趾a雟ki i w wyniku formowania si m這dego pa雟twa serbskiego wesz造 w jego sk豉d w XII wieku. Nap造w ludnoci Alba雟kiej na te tereny rozpocz像 si w czasie, kiedy panowanie tureckie nad Ba趾anami chyli這 si ju powoli ku upadkowi. Przez kilka lat w okresie drugiej wojny wiatowej Kosowo znajdowa這 si pod bezporedni w豉dz Albanii, lecz po 1945 roku przesz這 na sta貫 w r璚e jugos這wia雟kie i funkcjonowa這 jako okr璕 autonomiczny. W wyniku ruch闚 niepodleg這ciowych jakie zasz造 w Jugos豉wii po mierci Tity, r闚nie Kosowo za蕨da這 niepodleg這ci, kt鏎ej jednak od Serbii nie uzyska這. Jednak瞠 w wyniku tych wydarze zosta豉 zniesiona dotychczasowa autonomia tego regionu. W 1992 roku Alba鎍zycy dokonali wyboru swojego parlamentu i prezydenta, kt鏎zy nie zostali uznani przez Serbi, co z kolei spowodowa這 jeszcze wi瘯sze rozognienie i tak ju napi皻ej sytuacji. Jednak w obliczu pozosta造ch, du穎 bardziej tragicznych wydarze w Boni, Serbii i Chorwacji, to co dzia這 si w Kosowie w pewnym sensie umkn窸o uwadze spo貫cznoci mi璠zynarodowej. Sytuacja napr篹a豉 si a do roku 1998, kiedy Armia Wyzwolenia Kosowa (Ushtria ピirimtare e Kosov褭, lub Uコ) doprowadzi豉 do wybuchu walk oraz inwazji wojsk Miloevicia na Kosowo. To z kolei spowodowa這 masowe ucieczki ludnoci alba雟kiej. Od tego czasu sytuacja na tym obszarze ulega豉 ju tylko pogorszeniu. Kiedy prowadzone na pocz靖ku 1999 roku rokowania pokojowe w Rambouillet we Francji nie przynios造 rezultatu, pa雟twa NATO podj窸y decyzj o interwencji. Do dzi trwa sp鏎 o jej zasadnoci, szczeg鏊nie, 瞠 Pakt P馧nocnoatlantycki mia by organizacj s逝蕨c do prowadzenia akcji o charakterze defensywnym, a nie ofensywnym, jak mia這 to miejsce 24 marca 1999 roku, kiedy rozpocz窸y si naloty na Serbi.

Zbrodni wojennych dopuszcza造 si wszystkie trzy strony konfliktu; Serbowie na Alba鎍zykach z pacyfikowanych wsi, Alba鎍zycy na Serbach z teren闚 zamieszka造ch przez wi瘯szo alba雟k, wojska NATO na cywilach niezale積ie od ich narodowoci, zrzucaj鉍 bomby z dok豉dnoci pijanego zegarmistrza, kt鏎y myli wskaz闚k minutow i godzinow. W maju 1999 roku pa雟twa z grupy G8 opracowa造 porozumienie pokojowe, kt鏎e zosta這 zaakceptowane przez Miloevicia 3 czerwca i ju 11 czerwca rozpocz窸o si wycofywanie oddzia堯w serbskich z terytorium Kosowa. W tym samym czasie tereny te zacz窸y przechodzi pod kontrol si stabilizacyjnych KFOR, a na podstawie rezolucji ONZ s obecnie pod protektoratem mi璠zynarodowym sprawowanym na miejscu przez si造 UNMIK (UN Mission in Kosovo). Do Kosowa powr鏂i豉 wyp璠zona ludno alba雟ka i wydawa這by si, 瞠 historia powinna znale tu sw鎩 szczliwy fina. Tak jednak nie jest. Po pierwsze dlatego, 瞠 Alba鎍zycy niszcz wszystko co serbskie, uwa瘸j鉍 sw鎩 powr鏒 jako zwyci瘰two i stale d嘀 do uzyskania pe軟ej niepodleg這ci, co w rezultacie prowadzi ma do oderwania Kosowa od Serbii w celu przy章czenia go do granicz鉍ej Albanii. Jednak stanowisko strony serbskiej jest jednoznaczne i czytelne nie b璠zie niepodleg這ci dla Kosowa.

Pomimo wielu pr鏏 i wysi趾闚 na terytorium Kosowa ci鉚le dochodzi do incydent闚, kt鏎e wskazuj jasno, 瞠 pokoju pr璠ko tu nie b璠zie. Potwierdzaj to ostatnie wydarzenia z 2 lipca, kiedy w centrum stolicy Kosowa, Pritiny mia造 miejsce trzy eksplozje, najprawdopodobniej wywo豉ne detonacj granatu r璚znego.

Niew靖pliwie, patrz鉍 bardziej og鏊nie, mamy tu do czynienia z sytuacj skrajnego fanatyzmu. I to zar闚no ze strony Alba鎍zyk闚, jak i Serb闚. Pierwsi znaleli znaczne poparcie spo貫cznoci mi璠zynarodowej i czuj, 瞠 mog je wykorzysta do w豉snych cel闚, cho i samo poparcie ju ostatnio jakby os豉b這. Drudzy z kolei staraj si nie dopuci do utraty teren闚, kt鏎ych od wiek闚 bronili ich ojcowie. Up鏎 Serb闚, z reszt zupe軟ie zrozumia造, wzmaga dodatkowo idea Wielkiej Serbii, kt鏎ej granice maj si璕a wsz璠zie tam, gdzie sp造n窸a serbska krew, a kt鏎a to idea by豉 ochoczo propagowana za czas闚 (jeszcze nie tak dawnej) poprzedniej w豉dzy. Obecny rz鉅 Serbii i Czarnog鏎y nie zamierza rozwi頊ywa sytuacji si這wo, jednak twardo broni swojego stanowiska, 瞠 jedyne co Serbia mo瞠 zaoferowa Alba鎍zykom to poszerzon autonomi vie od autonomije, manje od nezavisnosti. Jednak w wyniku przeci鉚ania si sytuacji, w kt鏎ej ci鉚le dochodzi do zbrojnych incydent闚, a prawo jest nagminnie 豉mane powoli zaczyna szuka si winnych takiego stanu rzeczy. St鉅 nie dziwi wypowied Rasima Ljajicia ministra praw cz這wieka i mniejszoci narodowych rz鉅u Serbii i Czarnog鏎y, kt鏎y w wywiadzie dla FoNetu zasugerowa, 瞠 cho nikt tego g這no nie m闚i, to w豉nie spo貫czno mi璠zynarodowa jest odpowiedzialna za sytuacj w Kosowie i obecny jej kszta速.

Sytuacja staje si o tyle gor鉍a, 瞠 to w豉nie na rok 2005 zaplanowano kontynuacj rozm闚 o dalszym statusie Kosowa-Metohiji. Jak si te rozmowy potocz, trudno prognozowa, cho stanowiska stron s jasne i zupe軟ie przeciwstawne. Serbia Kosowa nie odda, a Alba鎍zycy nie pozwol na pozostawienie go w r瘯ach SCG. R闚nie sytuacja, w kt鏎ej obszar ten znajduje si pod nadzorem UNMIK i KFOR nie mo瞠 trwa wiecznie. Wszystko wskazuje wi璚 na to, 瞠 jeli nie powstanie 瘸den sensowny plan, co do dalszych los闚 Kosowa, ba趾a雟ki kocio wkr鏒ce zn闚 mo瞠 zacz寞 wrze.